Elisa heeft een BA (Hons) in archeologie en antropologie van de Universiteit van Manchester en een MSc (Hons) in medische antropologie van de Universiteit van Oxford, waar ze zich richtte op geïmplanteerde apparaten, nieuwe zintuiglijke ervaringen en de somatechnische constructie van het lichaam. Ze volgt een doctoraatsopleiding aan het Advanced Care Research Centre van de Universiteit van Edinburgh, waar ze onderzoek doet naar de veranderende relatie van ouderen met hun lichaam en hun ervaringen met digitale apparaten. Door middel van een uitgebreid empathiekader voor intergenerationeel inclusief ontwerp en co-ontwerp, wil haar onderzoek ook besluitvormingspraktijken onder ontwerpontwikkelingsteams informeren om een technologie te ontwikkelen die zelfzorg en onafhankelijkheid bevordert.